ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇਸ਼ ਅਜਾਦੀ ਦੀ 62ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆਂ ਕਿਸੇ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ ਲਈ, ਜਿਸ ਪਾਸ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਕੁਦਰਤੀ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜ਼ਖੀਰਾ, ਸਾਜਗਾਰ ਮੌਸਮ ਦੀ ਉਪਲੱਬਧਤਾ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਇਨਸਾਨੀ ਤਾਕਤ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੇਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਸਮਾਂ ਕਾਫੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਦ ਵੀ ਅਜਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਉੱਪਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬੌਣੀਆਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੜਗ ਭੁਜਾ ਹੈ, ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਨਦਾਤਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਛੋਂ ਇਸ ਦੇ ਸਰਬ-ਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੂਬਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਧੀਆਂ ਖਾਦੇ ਪਹਿਣਦੇ ਹਨ, ਵੱਧੀਆ ਕਪੜੇ ਪਹਿਣਦੇ ਹਨ, ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਮਹਿਮਾਨ-ਨਿਵਾਜ਼ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਬੜੇ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਹਨ, ਦਰਿਆ ਦਿਲ ਹਨ, ਜ਼ਿੰਦਾ ਦਿਲ ਹਨ, ਜਾਂ-ਬਾਜ਼ ਹਨ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਖੌਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦੇਸੀ ਮੱਕੀ, ਗੰਨੇ, ਕਪਾਹ, ਸਣ, ਚਰ੍ਹੀ, ਬਾਜਰੇ ਤੇ ਮਾਂਹ, ਮੋਠ, ਮਾੜ੍ਹੀ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਡੁਲ੍ਹ ਡੁਲ੍ਹ ਪੈਂਦੇ ਤੇ ਲਹਿ ਲਹਾਉਂਦੇ ਖੇਤ। ਨਾ ਜਲ-ਜੀਰਣੀ ਜੀਰੀ, ਨਾ ਪਲ ਪਲ ਪੱਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਦੀਵੇ ਬੁਝਾਉਂਦੀ ਬਿਜਲੀ, ਨਾ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਖਾਦ ਜਾਂ ਪੱਤ-ਛੜਕਾਈ। ਸਿੰਜਾਈ ਸਾਉਣ ਦੇ ਛਰਾਟਿਆਂ, ਨਹਿਰੀ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਟਿੰਡਾਂ ਗੇੜਦੇ, ਟਕ ਟਕ ਕਰਦੇ ਕੁੱਤੇ ਵਾਲੇ ਹਲਟ ਤੋਂ। ਪੌਣ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਭਲਾ ਕੀ ਹੁੰਦੈ?
ਪਤਝੜ ਵੀ ਹੈ,ਹੈ ਸਾਜ਼ਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਿਲਸਿਲਾ ।
ਸੁੱਕੇ ਟਾਹਣੇ,ਜ਼ਰਦ ਪੱਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਕਾਹਦਾ ਗਿਲਾ ।
ਇਹ ਮੇਰੀ ਦੂਰ ਦੀ ਰਿਸਤੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚੋ ਮਾਮੀ ਜੀ ਲੱਗਦੇ ਸਨ! ਇਹ ਗੱਲ 18ਮਈ, 2009 ਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੂਰ ਦੇ ਮਾਸੜ ਜੀ, ਅਚਾਨਕ ਮਾਸੜ ਜੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹੱਨਾਂ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਮਾਸੜ ਜੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਕਾਫੀ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਅਸੀ ਮਾਸੜ ਜੀ ਦੀ ਖਬਰ ਲੈਣ ਹਸਪਤਾਲ ਪੁਹੰਚੇ।
ਗੋਰੀਏ ਵੇਖੇ ਮੈਂ ਚਿੰਤੁਤ ਨੈਣ ਤੇਰੇ।
ਵੇਦਨਾ ਭਰਪੂਰ ਸੁਣ ਕੇ ਵੈਣ ਤੇਰੇ।
ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਆਧੁਨਿਕ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਦੀ ਅਜਾਦੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ। ਜੇ ਅਜਾਦੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਉਂ ਕਹਿ ਲਿਆ ਜਾਏ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਨੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੇਬਸ ਜਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਇਦ ਅਤਿਕਥਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏਗੀ, ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਔਰਤ ਹਰ ਪਖੋਂ ਅਜਾਦ ਹੈ, ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖਾਂ ਨਾਲ ਖਲੋਤੀ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਕਹਿ ਲਉ ਕਿ ਅੱਜ ਔਰਤ ਪੁਰਖ ਨਾਲੋ ਵੀ ਅਗਾਂਹ ਜਾ ਖਲੋਤੀ ਹੈ, ਔਰਤ ਸਮਾਜ ਦੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦਰਸਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਭਟਕਣਾ ਦਾ ਤੜਫਣਾ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ |
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਤੋਰ ‘ਚੋਂ ਜੇ ਸਮਝਣਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ |
ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪ੍ਰੋ. ਰੁਪਿੰਦਰ ਮਾਨ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। 2 ਨਵੰਬਰ 1965 ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਪਿਤਾ ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਰਦੇਵ ਕੌਰ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜਨਮੇ ਰੁਪਿੰਦਰ ਨੂੰ ਲੋਕ-ਪੱਖੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਜਾਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ। ਜ਼ਹੀਨ ਏਨਾ ਸੀ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਤੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾ ਜਾਂ ਦੂਜਾ ਸਥਾਨ ਹੀ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਦਰਜ ਕਰਵਾਇਆ।
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਪਾਨ ਦੇ ਦੋ ਘੁੱਗ ਵਸਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 6 ਅਗਸਤ 1945 ਨੂੰ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ 9 ਅਗਸਤ 1945 ਨੂੰ ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਉੱਪਰ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਦੇ ਕਹਿਰ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 230000 ਇਨਸਾਨੀ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਜਾ ਪਈਆਂ ਜੋ ਜਿੰਦਾ ਬਚ ਗਏ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤੇ ਕਈ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਇਲਾਜ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਲੰਮਾਂ ਸਮਾਂ ਨਰਕ ਵਰਗੀ ਜਿੰਦਗੀ ਭੋਗਦੇ ਮੌਤ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਹਰਫ਼ ਉਸ ਨੇ ਮੇਟ ਦਿਤਾ ਇਸ ਤਰਾਂ,
ਰੇਤ ਉਤਲੀ ਲੀਕ ਬੱਚਾ ਮੇਟ ਦਿੰਦਾ ਜਿਸ ਤਰਾਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟਿਬਿਊਨ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੰਚ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਇਨਾਮੀ ਚਿੱਠੀ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਖਬਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾਂ ਸੀ। ਹਫਤਾ ਕੁ ਪਹਿਲਾਂ ਅਖਬਾਰ ਵੱਲੋਂ ਫੋਨ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿ ਬਾਰਾਂ ਫਰਵਰੀ ਦੋ ਹਜਾਰ ਨੌ ਨੂੰ ਫਤਿਹਗੜ ਸਹਿਬ ਵਿਖੇ ਮਾਤਾ ਗੂਜਰੀ ਕਾਲਿਜ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਕੋਈ ਜਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀ ਸੀ ਕਿਉਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਕਈ ਹੋਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹੇ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਕੇ ਕੁਟੰਬ ਮਿਤ੍ਰ ਭਾਈ ਦੀਸਹਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੇ ਸਭਿ ਆਪਨੈ ਸੁਆਇ ਮਿਲਾਸਾ॥ ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਉਨ੍ਹ ਕਾ ਸੁਆਉ ਹੋਇ ਨ ਆਵੈ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਨੇੜੈ ਕੋ ਨ ਢੁਕਾਸਾ॥ (860) ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਦੁਨੀਆਵੀ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਗ਼ਲਤਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਜੀਵਨ ਤਾਂ ਗਵਾਉਂਦੇ ਹੀ ਹਨ ਪਰ ਸੰਸਾਰੀ ਜੀਵਨ ਵੀ ਦੁਬਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਕੋਹਲੂ ਦੇ ਬੈਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੰਦਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਾਲੀ ਵਿੱਚ ਜੁਪੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੋ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਰਿਆਣਵੀ ਵਕੀਲ ਵੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂਨੂੰ ਕਈ ਹਰਿਆਣਵੀ ਜਾਟ ਵਕੀਲ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ “ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਭਵਾਨੀਂ, ਨਾਰਨੌਲ, ਫਰੀਦਾਬਾਦ ਵਰਗੇ ਪੱਛੜਿਆਂ ਜਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਗਰੀਬ ਤੇ ਬੇਰੋਜਗਾਰ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਜਵਾਬ ਦੀ ਥਾਂ ਸਵਾਲ ਕਰਨਗੇ, ਕੇ ਕਰੇਂਗੇ? ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਜਹਾਜ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਲਟਕ ਕੇ ਵੀ ਮਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਕੇ ਬਾਤ ਹੈ ਸਰਦਾਰ ਜੀ? ਦੋ ਵਕਤ ਕੀ ਰੋਟੀ ਤੋ ਪੰਜਾਬ ਮੇਂ ਸੱਭੀ ਖਾਵੈ ਹੈ।
ਪਰਵਾਸ ਕੁਦਰਤੀ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਚੰਗੇਰੀਆਂ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਤੇ ਚੋਗ ਲਈ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਚੋਗ ਚੁਗਣ ਗਏ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕੁੱਝ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।
ਐ ਪਰਿੰਦੇ! ਬਿਰਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਤੇ ਪਾ ਨਾ ਆਲ੍ਹਣਾ।
ਪੌਣ ਵਗੀ ਤੇ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ ਵਿਅਰਥ ਤੇਰੀ ਘਾਲਣਾ।
ਜੋ ਸਾਹਾਂ `ਤੇ ਡਰ ਲਿਖਦਾ ਸੀ ਰੱਤ ਵਿੱਚ ਕਲਮ ਡਬੋਕੇ।
ਹੁਣ ਅਕਸਰ ਪਥਰਾ ਜਾਂਦਾ ਏ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ।
ਹਰ ਧਰਮ, ਕੌਮ ਅਤੇ ਮਜ਼ਹਬ ਦੇ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ-2 ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸਨੂੰ ਸਬੰਧਿਤ ਧਰਮ, ਕੌਮ ਅਤੇ ਮਜ਼ਹਬ ਦੇ ਲੋਕ ਹੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੁਸਲਿਮ ਕੌਮ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਹਿੰਦੂ, ਇਸਾਈ, ਜੈਨੀ, ਬੋਧੀ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਮੁਸਲਿਮ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਂਦੇ। ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸਬੰਧਿਤ ਕੌਮ ਦੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ਼ਾਂ, ਸਿਧਾਤਾਂ, ਉੱਚਤਮ ਆਦਿ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਲਾਂ ਕੌਮ ਦਾ ਫਲਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਿਉਹਾਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੁਰਬ, ਗੁਰਗੱਦੀ ਦਿਵਸ, ਜੋਤੀ-ਜੋਤ ਦਿਵਸ, ਵਿਸਾਖੀ, ਹੋਲਾ ਮਹੱਲਾ, ਕੌਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਹਾੜੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਬਲਕਿ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਰਹਿਣ, ਦੇਸ਼, ਕੌਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਲੜ ਕੇ ਮਰਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
” ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਐ ਇਹ ਫਲੈਟ , ਇੱਕ ਕਮਰਾ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਐ ਇਕੱਲੇ ਨੂੰ , ਰਸੋਈ ਵੀ ਵੱਡੀ ਐ ਕਾਫੀ , ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬਾਥ-ਟੱਬ ਵੀ ਪਿਆ ਹੈ , ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਐ ਸਭ , ” | ਪਾ੍ਪਰਟੀ ਏਜੰਟ ਨੇਂ ਆਪਣੇਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅੰਦਾਜ ਵਿੱਚ ਫਲੈਟ ਅੰਦਰ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤਲੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ | ਕਮਰੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਿਰੇ ਤੇ’ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੇਂ ਖਿੜਕੀ ਦਾ ਪਰਦਾ ਹਟਾਇਆ |
” ਕਿਆ ਮਜਾ ਹੈ , ਇੱਥੋਂ ਤਾਂ ਆਈਫਲ ਟਾਵਰ ਵੀ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਆ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਹੈ ,” | ਕਹਿੰਦਿਆਂ -ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜ ਗਿਆ |
1 ਅਗਸਤ, 2009 ਨੂੰ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੋਰਮ, ਕੈਲਗਰੀ ਦੀ, ਕਾਊਂਸਲ ਆਫ ਸਿੱਖ ਔਰਗਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨਜ਼ ਨਾਰਥ ਈਸਟ ਕੈਲਗਰੀ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ ਹੋਈ ਇਕੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਰਸਿੱਧ ਗੀਤਕਾਰ ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਬੋਪਾਰਾਏ, ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ, ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੀਤਲ (ਪੰਨੂੰ) ਤੇ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਸੇਖੋਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਟੇਜ ਸਕੱਤਰ ਦੀ ਜ਼ੁੰਮੇਂਵਾਰੀ ਜੱਸ ਚਾਹਲ ਨੇ ਨਿਭਾਈ।
ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਬੋਪਾਰਾਏ ਤੇ ਗਾਇਕ ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਕਿਹਾ ਤੇ ਰੁਮੇਸ਼ ਆਨੰਦ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਬੋਪਾਰਾਏ ਤੇ ਗਾਇਕ ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।