‘ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਖ਼ਨ’ ਨੂੰ ਆਰੰਭਣ ਲੱਗਿਆਂ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲ ਸਨ। ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਇਹ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਤਾਂ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ,ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲੇ ਵੀ ਜਾਂ ਨਾਂ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਸੁਭਾਵਕ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਸਾਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਯਕੀਨਨ ਔਖੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਜਨਵਰੀ 2009 ਦੇ ਪਲੇਠੇ ਅੰਕ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਦਸਤਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਨਲਾਈਨ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪਿਆਰਿਆਂ ਤੱਕ ਭੇਜਿਆ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤਸੱਲੀ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਸ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਨੇ ਪਿੱਠ ਥੱਪਥਪਾਈ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ।
‘ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਖ਼ਨ’ ਦਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ, ਪਾਠਕਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਭਰਵੇਂ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਬੇਹੱਦ ਸਫ਼ਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ 500 ਦੇ ਕਰੀਬ ਵਿਜ਼ਟਰ ਆਉਣੇ ਅਤੇ 3000 ਦੇ ਲਗਭਗ ਪੰਨੇ ਖੁਲਣੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਇਸ ਪਿਆਰ ਨੇ ਸਾਡਾ ਹੌਸਲਾ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ ਹੈ।
ਦੋਸਤੋ ਇਸ ਵਾਰ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕੀ ਸਾਡੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਡਾ: ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਭੇਜੀ ਹੈ। ਡਾ: ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਉੱਘੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇ ਲਾਇਲਪੁਰ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਜਲੰਧਰ ਵਿਖੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀ ਇਸ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬੀ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। -ਸੰਪਾਦਕ
ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਪਾਠਕ ਦੋਸਤੋ, ਇਹ ਜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਖਨ ਵੈੱਬ ਸਾਈਟ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹਰਭਜਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਰਮਣੀਆਂ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹਰ ਕਰਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਅੰਦਰ ਇਸ ਵੇਲੇ 15ਵੀਆਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਭਖਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਹ ਚੋਣਾਂ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਚੋਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਤੱਕਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਿੰਡ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਿਥੇ ਵੀ ਚਾਰ ਕੁ ਲੋਕ ਜੁੜ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਇਹਨਾ ਚੋਣਾ ਦੀਆਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਣ ਜਿਤੇਗਾ, ਕੌਣ ਹਾਰੇਗਾ, ਕਿਸਨੇ ਕਿੰਨੇ ਬੰਦੇ ਤੋੜੇ, ਹਵਾ ਕਿਸਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੈ ਆਦਿ ਚਰਚਾਵਾਂ ਬੇਰੋਕ ਜਾਰੀ ਹਨ।
ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਨਿਵੇਕਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਅਕਲ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਅਕਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਜਿਸ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਖੁਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਵਖਰਿਆਇਆ ਹੈ ਉਹ ਵਾਕਈ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਪਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਅਨਮੋਲ ਸ੍ਰੋਤ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾ ਨੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਹਰ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਸਿਰਫ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸਗੋਂ ਅਗਲੇਰੇ ਪੜਾਵਾਂ ਲਈ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਦਾ ਰੋਲ ਵੀ ਨਿਭਾਇਆ।
ਦੋਸਤੋ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਡੀ ਮਾ ਬੋਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਸਾਡਾ ਮੁਢਲਾ ਫਰਜ਼ ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਹਰੇਕ ਦੇ ਹੀ ਜਿਹਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਸੰਜੀਦਾ ਮਸਲੇ ਪ੍ਰਤੀ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂਨ ਬਣਾ ਕੇ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰਨੇ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਲਾ ਪੱਧਰੀ ਕਮੇਟੀਆਂ ਬਣਾਉਣਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕਦਮ ਹੈ ਪਰ ਇਸਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਵੀ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਹਿਰਦ ਹੋਈਏ।
ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇਸ਼ ਅਜਾਦੀ ਦੀ 62ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆਂ ਕਿਸੇ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ ਲਈ, ਜਿਸ ਪਾਸ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਕੁਦਰਤੀ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜ਼ਖੀਰਾ, ਸਾਜਗਾਰ ਮੌਸਮ ਦੀ ਉਪਲੱਬਧਤਾ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਇਨਸਾਨੀ ਤਾਕਤ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੇਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਸਮਾਂ ਕਾਫੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਦ ਵੀ ਅਜਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਉੱਪਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬੌਣੀਆਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਲੋਂ 2008 ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਇੱਕ ਮਤੇ ਤਹਿਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਕੂਲਾਂ, ਦਫਤਰਾਂ ਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਆਦਿ’ ਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਸਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਆਸ ਮੁਤਾਬਿਕ ਨਤੀਜੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਾਹਹਣੇ ਨਹੀਂ ਆਏ ਪਰ ਕੁੱਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਚਲਨ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਆਮ ਚਰਚਾ ‘ਚ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਦਰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਤੋਂ ਡਾਢਾ ਚਿੰਤਤ ਹੁੰਦਿਆਂ ਸਮਾਜ ਦਾ ਲੇਖਕ ਵਰਗ ਸਮੇ-ਸਮੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਲੇਖਕ ਅਜਿਹੇ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰਾਂ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ,ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਨਸ਼ਾ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਗੁਰੂਆਂ ਪੀਰਾਂ ਤੋਂ ਵਰੋਸਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਾਂਮੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਵਾਰਸ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਉਹ ਮਾਣ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ ਜਿਸ ਦੀ ਇਹ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਉੱਪਰ ਲੰਮਾਂ ਸਮਾਂ ਮੁਗਲ ਧਾੜਵੀਆਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਤੇ ਫਿਰ ਅੰਗਰੇਜੀ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਤਾਂ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਅਜੋਕੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਕਈ ਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੋਸਤੋ,ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਖ਼ਨ ਇਸ ਅੰਕ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਖ਼ਨ ਦੇ ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਸਾਹਿਤਕ ਦੋਸਤ ਬਣੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਸਤ ਆਪਣੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਹਨ। ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਈ ਸਾਂਝ ਏਨੀ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ ਇਸਦਾ ਖਿਆਲ ਨਹੀ਼ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਯਕੀਨ ਉਦੋਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ ਯੌਰਪ ਦੇ ਟੂਰ ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਬੱਬ ਬਣਿਆਂ।